ابزار آپلود

به نام خالق ارتباط
بیست و هفتم اردیبهشت ماه؛ روز «ارتباطات» و «روابط عمومی» ،
 بر خدمتگزاران صدیق، هوشمند، اندیشه‌ورز، مردم‌مدار و پرتلاش روابط عمومی
 مبارك باد.
مدال افتخارآمیز رضایت الهی و رضایت شهروندان،
 ره‌توشه‌ی راه خدمتگزاری‌تان باد.
هماره سلامت و پرنشاط و پیروز باشید.

محمد امامی: معرفی دوست ، برادر و همكار صدیقم جناب آقای عباس ملازینلی به عنوان مشاور هنرهای نمایشی ارشاد را به فال نیک گرفته به مدیرکل محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی استان تبریک می گویم.
دوست عزیز آقای ملازینلی  بیش از ۲۳سال فعالیت در عرصه هنرهای نمایشی، تلویزیون ، سینمایی استان و نویسندگی ، كارگردانی و بازیگری بیش از ۷۰ نمایش صحنه ای، فیلم های كوتاه و بلند و سینمایی را برعهده داشته است.
وی بیش از ۱۵ سال ریاست انجمن نمایش استان برعهده داشته كه نقش بارزی را در رشد و گسترش این هنر فاخر و انسان ساز  در سطح استان یزد ایفا نموده است.
معرفی دوست و برادر ارجمند جناب آقای عباس ملازینلی كه از چهره های خدوم و فكور و صادق در عرصه های فرهنگ و هنر و خدمتگزاری به عبادالله است به عنوان مشاور هنرهای نمایش، موجب سرور ما و افتخار جامعه مخابراتی گردید. این حسن انتخاب را به ایشان و عموم هنرمندان استان یزد و همچنین به همكاران مخابراتی به ویژه همكاران سختكوش روابط عمومی مخابرات استان یزد تبریك می گویم. شاد و تندرست و سرفراز باشند.
امید است این اقدام شایسته، پایانی باشد بر ناپختگی و خامی برخی افراد و جریان‌های  انحصارطلب که هنرمندان را مانعی برای ادامه ی حیات خویش می دانند، و آغازی باشد برای صدرنشینی اهل هنر که نقش آنان کمتر از یک لیدر نیست. آغازی برای به رسمیت شناختن  صدرنشینی و مقام هنرمندان و ایجاد فرصت برای بهره‌مندی از فکر و اندیشه و هنر آنان که جامعه نیز این فرصت را بیابد تا با روبرو شدن با خودش بهبود اجتماعی را رقم بزند.امید آن دارم با این انتصاب و با تلاش وافر دوست بزرگوارمان آقای عباس ملازینلی، میدان جدیدی برای صدرنشینی اهل هنر فراهم گردد و این چشمه‌ی زاینده و دولت پاینده بتواند با فضاسازی و اصلاح ذهنیت‌های نادرست، و شستشوی ذهن‌ها و چشم‌ها، بر عوام‌زدگی و مهجوری هنرهای نمایشی فائق آمده و هنرمندان واقعی را از کنج عزلت و گمنامی بر صدرنشاند و قدر دهد

چند روز پیش پیرامون ضرورت پاسخگویی در سازمان با یکی از مسئولان سازمان صحبت می کردیم ایشان می‌گفت همه ی مسئوان معتقد با ضرورت پاسخگویی هستند و هیچ مسئولی نمی خواهد که پاسخگو نباشد.
 و من گفتم این که همه‌ی مسئولان پاسخگویی را ضروری بدانند گرچه گام خوبی است اما به تنهایی کافی نیست. توجیه‌های گوناگون برای پاسخ نگفتن به گلایه‌ها، اعتراض‌ها، ابهام‌ها و شفاف نکردن فضای سازمانی نمی‌تواند از یک سازمان و مسئولان آن، سازمان و مسئولانی پاسخگو بسازد!
تا زمانی که ذهنیت های ما و آن چه قبول داریم در قالب طرح‌های اجرایی در نیایند و مسیر اجرا را طی نکنند، هرگز نمی توان سازمان ما را پاسخگو دانست. پاسخگو بودن زمانی اتفاق می افتد که افزون بر باور مسئولان به ضرورت آن، نظام پاسخگویی نیز در سازمان طراحی و اجرا گردد.
 با اجرای نظام پاسخگویی در سازمان، مسئولیت هر حوزه و اداره و واحد و فردی مشخص است و چون فعالیت ها ارزیابی می شود و افراد خود را موظف به پاسخگویی در برابر خدا، وجدان خویش، مسئول مافوق و شهروندان می دانند، لذا ابهام ها به موقع رفع می‌گردد و برنامه هّای اجرایی شفاف است و کاستی ها به موقع و بدون اغماض شناسایی و رفع می گردد و از گلایه و انتقاد در سازمان به عنوان یک فرصت بی بدیل بهره‌برداری می‌شود.
 بنابراین برای این که سازمانی پاسخگو باشیم، صرفا قبول داشتن پاسخگویی کافی نیست و باید برای پاسخگو ساختن سازمان نظامی مبتنی بر کرامت انسان‌‌ها و حق دانستن و آگاهی برای آنان و ولی‌نعمت دانستن شهروندان مستقر ساخت. نظامی که پیش از بروز و پیدایش بحران‌های گوناگون، با پاسخگویی و تامین نیازهای اطلاعاتی انواع مخاطبان، زمینه‌ی بحران‌های پیش رو را از میان برمی‌دارد و در برابر شهروندان نه تنها خود را آقا و ارباب نمی‌داند بلکه خدمتگزاری پاسخگو می‌شناسد که شهروندان حق دارند برای آگاهی و دانستن خود، وی را پیرامون وظایف سازمانی‌اش به چالش‌های انتقادی بکشانند.

نخستین همایش یزدشناسی نکوداشت استاد ایرج افشار در روز پنجشنبه 18 اسفندماه و همزمان با یکمین سالروز درگذشت استاد افشار در محل تالار فرهنگیان یزد برگزار گردید. در ابتدای این همایش که به همت تعدادی از انجمن های غیرولتی فرهنگی استان یزد از جمله انجمن چارسوق کویر، بنیاد میبدی و انجمن حافظان و دوستداران خشت خام و با مشارکت سازمانهای دولتی برگزار گردید، رضا ملاحسینی اردکانی، دبیر اجرایی این همایش ضمن عرض خیر مقدم، گزارشی کوتاه از روند برگزاری این برنامه ارائه نمود. به گفته وی برای برگزاری این همایش از چندماه قبل برنامه ریزی شده بود و از آنجا که استاد افشار در زمان حیات نیز از برگزاری برنامه هایی در بزرگداشت خود خرسند نبودند، چنین برنامه ریزی شد که در کنار بزرگداشت این چهره ماندگار، یکی از دغدغه های وی که مباحث یزدشناسی بوده است، مورد توجه قرار گیرد و برای همین از تعدادی از اساتید برجسته در حوزه های مختلف یزدشناسی دعوت شد تا به نمایندگی از سایر پژوهشگران به بیان گوشه هایی از یزدشناسی در حوزه های مختلف بپردازند.
دنباله گزارش را در ادامه مطلب بخوانید:

مرتضی مبلغ، معاون سیاسی وزارت کشور دولت اصلاحات در یادداشتی که در اختیار سفیر قرار داد به دفاع از حرکت روز جمعه خاتمی پرداخت و تاکید کرد:« تجارب گذشته نشان می‌دهد که مخالفان خاتمی و اصلاح‌طلبان باید این درس را بگیرند که هتاکی‌ها و پرده‌دری‌ها و بداخلاقی‌های آنان محصولی جز واردکردن خسارت به روان جامعه و قراردادن خود در جایگاه کسانی که مورد خشم و غضب خدا و بندگان خدا قرار گرفته‌اند برایشان در پی نخواهد داشت و دوستان خاتمی نیز باید به خود آیند که در پاسداری از ارزش‌ها و سرمایه‌های کم‌نظیر و بی‌بدیل جامعه و رعایت حریم و حرمت آنان بیش از پیش کوشا باشند.»

روزهای شکوهمند سالروز پیروزی انقلاب اسلامی، فرصت مغتنمی است تا مروری بر اهداف انقلاب اسلامی و رویدادهای آن زمان، به ویژه شعارهای آن زمان را بازخوانی کرد.
در پست های قبلی به نوعی بخشی از این نکات در قالب سخنان بزرگوارانی از انقلاب ، اشاره هایی شد.
امروز به یاد یکی از سرودهای انقلابی آن روزها افتادم که تکرار آن این روزها خالی از لطف نیست:
..... در ابتدای سرود با لحنی استوار این جمله روح ما را نوازش می داد که:
«آنان که گفتند الله و بر این ایمان پایدارماندند، حاضر نشدند بنده ی غیر خدا شوند، و حکومت غیر خدا پذیرند،فرشتگان رحمت بر آنها نازل شوند و مژده دهند که دیگر هیچ ترسی و حزن و اندوهی از گذشته ی خویش ندارید و شما را به همان بهشتی که انبیا وعده دادند بشارت باد.»
و سپس نوای الله الله گوش جان را نوازش می داد و در فرازی از سرود این مطلب عنوان می شد که:

در آستانه سالروز رحلت پیروزی شكوهمند انقلاب اسلامی به بازخوانی نقش مرحوم حجت الاسلام و المسلمین سید احمد خمینی  در انقلاب به روایت سید محمد خاتمی می‌پردازیم.

این روایت که در «آرشیو مرکز اسناد انقلاب اسلامی، خاطرات سید محمد خاتمی، شماره بازیابی۱۱۹۲، جلسه چهارم، تاریخ۷۴/۱۰/۲۷ ، صفحه ۱۱ تا ۱۵»، قابل دسترسی است، پیش از در ۱۲ بهمن ماه ۱۳۸۴ تحت عنوان «خاطرات منتشر نشده مبارزان» در خبرگزاری فارس منتشر شده بود.

رئیس جمهور پیشین ایران در این خاطرات به تشریح فعالیت‌های خود در دوران مبارزه و نحوه همکاری با سید احمد خمینی ،فرزند امام خمینی(ره) پرداخته است.

«…من سال پنجاه دوره سربازیم تمام شد، یعنی من سال‌های ۴۸-۴۴ دانشگاه اصفهان بودم. سال‌های۵۰-۴۸ دوره سربازیم بود و من هم آن وقت دانشگاه فوق‌لیسانس قبول شدم. امکان هم بود که حالا آدم مثلاً برود ادامه هم بدهد در خارج از کشور. وقتی سربازیم تمام شد واقعاً تصمیم گرفتم که دوباره برگردم قم؛ چون دیدم من از روحانیت فقط عبا و عمامه‌اش را دارم. می‌شد البته رفت آنجا و دکترا گرفت، این کارها را کرد و اینها. خوب من دلم نمی‌خواست که یکسره از روحانیت کنار بکشم، روحانیت هم که از روحانیت آن فقط عبا و عمامه را داشته باشم ،خوشم نمی‌آمد. این بود که من فوق لیسانس را رها کردم و علوم تربیتی قبول شده بودم. یکسره رفتم قم دوره مجدد، که عمده استفاده‌ای هم که من کردم تمام دوره درس خارج را در حدود شش سال تمام کرد. ‌دوره اسفار و فلسفه را و درس‌های دیگر را که مرحوم مطهری تشریف می‌آوردند شرکت داشتم.